PICTURES POSTED BY
s.salimkumar
Wednesday, March 30, 2011
Friday, March 25, 2011
WINTERNOTEBOOK poem by S.SALIMKUMAR
Winternotebook
Cold waves and silence swallow the street.Travellers covering the dark ways.Night is lustyLast of its kind.I don’t know why it is rainingIn the pity sky clouds are always seen.Who is coming step by step...?You are moving for a distant poleWhere I cant exist and you are freeFrom the wild attackDays of shadows.You were everywhereAt the dark you came and started a new era.Close the doors to prevent meWaves are roaring to take the shoreWhere it begins the storm?Drive me away from my land.Invasion of a forest evergreen.Tears and words, streams of painQuake to whom all the castles fell.Sea is crying like a girl.Having paining shores.Depth of the sea and a colourless world.Timeless times.All the contrasts want to be each other.Entered without knocking door.And I painted black your land and sky.After silent, silent seasons you before meAnd I hered your wordsBehind you was the full moon fadingAnd I know your silence.No power can force you to be lustyIf you want a distance Make it for me.I am making black a fairy forestTo a mine of coal to have some fire.Mad and selfish I cant let you go.North and south never be oneIf they attract each other again there comeThe poles, north and south.Drive me out from your landI am an evil force.Escape from me or do what you want toLike a shadow In my window Just I saw youMisty morning waiting for theLusty seal of silence.I want to be your silence.I cant sleep in winter nights.I am wandering in a lightless townRain from your sky of mind made the town wetHow can I find my way?I don’t know why you are raining?You told: I cant bear your raysAlways they touch my sense and soul.I covered me with cloudsBut you wiped it and saidYou are touching me without the raysThan you touch me with the rays.Knowing the sea of your eyesI cant exist where you are.Silent sky and milky wayAnd the source of light.Everything goes in and nothing our.The black hole never let out the treasureFrom your mind.
Cold waves and silence swallow the street.Travellers covering the dark ways.Night is lustyLast of its kind.I don’t know why it is rainingIn the pity sky clouds are always seen.Who is coming step by step...?You are moving for a distant poleWhere I cant exist and you are freeFrom the wild attackDays of shadows.You were everywhereAt the dark you came and started a new era.Close the doors to prevent meWaves are roaring to take the shoreWhere it begins the storm?Drive me away from my land.Invasion of a forest evergreen.Tears and words, streams of painQuake to whom all the castles fell.Sea is crying like a girl.Having paining shores.Depth of the sea and a colourless world.Timeless times.All the contrasts want to be each other.Entered without knocking door.And I painted black your land and sky.After silent, silent seasons you before meAnd I hered your wordsBehind you was the full moon fadingAnd I know your silence.No power can force you to be lustyIf you want a distance Make it for me.I am making black a fairy forestTo a mine of coal to have some fire.Mad and selfish I cant let you go.North and south never be oneIf they attract each other again there comeThe poles, north and south.Drive me out from your landI am an evil force.Escape from me or do what you want toLike a shadow In my window Just I saw youMisty morning waiting for theLusty seal of silence.I want to be your silence.I cant sleep in winter nights.I am wandering in a lightless townRain from your sky of mind made the town wetHow can I find my way?I don’t know why you are raining?You told: I cant bear your raysAlways they touch my sense and soul.I covered me with cloudsBut you wiped it and saidYou are touching me without the raysThan you touch me with the rays.Knowing the sea of your eyesI cant exist where you are.Silent sky and milky wayAnd the source of light.Everything goes in and nothing our.The black hole never let out the treasureFrom your mind.
by
S.SALIMKUMAR
KURUMPAKARA/PATHANAPURAM
Wednesday, February 2, 2011
വേനല്ക്കണ്ടം (Poem by S.SALIMKUMAR)
രാവിലെ മൂടല്മഞ്ഞാണെട്ടാവും മണി വെയി
ലെത്തുവാന്, സദാ സ്വപ്നമല്ലാതെ പണിയൊന്നു
മില്ലെനിക്കിതിനിടെ കടങ്ങള് കടന്നേറി
നേര്വഴികളെയൊക്കെ വളഞ്ഞ വഴിയാക്കി.
ജ്ഞാനത്തില് സമുന്നതന് ചങ്ങാതിയൊരുത്തനെന്
സര്വ്വപാപവും കാലാകാലങ്ങള് തോറും പൊറു
ത്തെന്നെയും കൂട്ടി തന്റെ കൂട്ടത്തില് വസിക്കുവാന്.
ആദ്യം ഞാനവന്നൊപ്പം കൂടിയയിരുട്റ
(വാടകയ്ക്കൊരു മുറി) യ്ക്കടുത്ത് കാടിന് ഹൃത്തില്
നിന്നുറവെടുത്തെത്തും പാട്ടുകാരനാമൊരു
പാറത്തോടത്തില് നിത്യം നീരാട്ടിനെത്തും കന്യാ
രത്നങ്ങള് (പുലര്ക്കണിക്കൊന്നകള് പൂമേനികള്)
സ്വര്ണ കുംഭങ്ങള് മുഖചന്ദ്രിക മഹാനന്ദ
ലബ്ധിക്കു മറ്റെന്തിനി വേണമെന് കലികാല
മങ്ങനെ കിനാക്കളിലൊഴുകി നടക്കുമ്പോള്
എത്തുന്നു മലയുടെ നിറുക പിളര്ന്നൊരു
പ്രളയം, അതിന്നൊപ്പം കൂട്ടുകാര് ഗുമസ്തന്മാര്
മുടക്കീ പണി, കാര്യം ശമ്പളപരം പുണ്യം
സമരം സമാരാധ്യം തുടരുന്നനിശ്ചിതം.
കടയില് പറ്റേറെയായ്, അങ്ങോട്ടു പോകാതായി.
വേല ചുറ്റലായെന്റെ വേല നിത്യവും, മഴ
കൊണ്ടു കൊണ്ടെത്തീ ഗുഹയ്ക്കുള്ളില് ഞാന് ,മഴയാണ്
രാപ്പകല്, പുലര്ക്കണിക്കൊന്നകള് കാണ്മാനില്ല
തൊണ്ട പൊട്ടിച്ചും കൊണ്ടു കാട്ടു തോടലറുന്നു
നരകമെന്നാണെന്റെ സുഹൃത്താം മഹാജ്ഞാനി
വാടകമുറിക്കൊരു പേരു നല്കിയതവന്
വേറൊരു മുറിയെടുത്തങ്ങോട്ടു മാറ്റീ വാസം.
അവന്റെ നിഴല് പോലെ ഞാനുമെത്തുന്നു കൂടെ
പിന്നെയും തുടരുവാന് തെണ്ടലുമലച്ചിലും.
ഒടുവില് നദീതീരത്തെത്തി ഞാന്, നിരക്ഷര
സുന്ദരര് മഹാകായര് വസിക്കും കുടില്ക്കാട്ടില്.
അവിടെ മഹാകായര് ഗുരുവായെന്നെ വരി
ച്ചക്ഷരം പഠിക്കുന്നു നിത്യവും ക്ഷമാഹീനം.
വെള്ളിയാഴ്ചകള് തോറും പള്ളിക്കൂടമോ ശൂന്യം
അന്നാണ് തിയ്യേറ്ററില് സിനിമ മാറും ദിനം.
ആദ്യനാള് പള്ളിക്കൂടം നിറയെയിരുന്നവര്
പൂര്ണചന്ദ്രനെപ്പോലെന് മനസ്സില് കുളിര് കോരി.
പൌര്ണമി കഴിഞ്ഞതും കൃഷ്ണപക്ഷമാ
യിതളോരോന്നായ്ക്കൊഴിഞ്ഞമാവാസിയായപ്പോള് ഹന്ത!
ഗുരുവും കേടാറായ വിളക്കും മാത്രം ബാക്കി.
തുടര്ന്നു ഞാനാം ഗുരു (തുടരാതിരിക്കുവാന്
പറ്റുമോ) ഭിക്ഷാടനം, സുന്ദരം സുരോചിതം.
അങ്ങനെയെത്തിച്ചേര്ന്നു വിസ്തൃതസമാന്തര-
പാഠശാലയില്, ദേവകന്യമാര് വിരാജിക്കും
മോഹനവിഹാരത്തി,ലവിടെയനവധി
ഗുരുക്കല്ക്കൊപ്പം ഞാനും കളരി നടത്തുന്നു.
ശിഷ്യരാണെങ്കില് നിത്യം ഗുരുവിന് നെഞ്ചത്തല്ലേല്
കളരിപ്പുറ,ത്തതില്ക്കൂടുതല് പ്രതീക്ഷിക്ക
വയ്യല്ലോ സമാന്തര സുന്ദരവിഹാരത്തില്..
അങ്ങനെ ദിനസരി നീങ്ങവേ യഥാകാലം
വരവായ് സുഗന്ധിയാം വസന്തം പൂവമ്പുമായ്.
(അമ്പു കൊള്ളാത്തവീരരാരുണ്ടു സമാന്തര
ഗുരുക്കള് തന് കൂട്ടത്തില്? ) ഞാനാരു വേറിട്ടവന്?
ഞാനെന്റെ തനിനിറം കാട്ടുന്നു ഹൈമവതി
യൊത്തു ഞാന് മഹാവനം പൂകുന്നു വാത്സ്യായനന്
തന്നൊരു പാഠങ്ങളും പാഠഭേദവും കൊണ്ടു
വസന്തം കെങ്കേമമായ്, നാട്ടിലോ പാട്ടായെല്ലാം .
ഒരു നാള് സമാന്തരസ്വര്ഗത്തിന് മഹേന്ദ്ര നു-
മറിഞ്ഞു മഹാവനേ ശിവപാര്വതീസംഗം
നടന്ന സമാചാരം സാമാന്യം വിശദമായ്.
കേളികൊട്ടായി, പുറപ്പാടുമായ് (വെളുപ്പിനു
തലയില് മുണ്ടിട്ടു ഞാന് പിന്നെയും പെരുവഴി
പൂകുമ്പോള് ബാബേലിലെ ഗോപുരം തകര്ന്നെന്റെ
കൂട്ടുകാര് പലവഴി പിരിഞ്ഞു ബഹുഭാഷാ
പ്രസ്ഥാനം തുടങ്ങുന്നു... കാവ്യത്തിന് പ്രളയമായ്.
വീണ്ടും ഞാന് തനിച്ചായി, കൂട്ടിനു നിഴല് മാത്രം..
നിഴല് പിന്നിരുട്ടായി, ഇരുട്ടോ വെളിച്ചമായ്.
വെളിച്ചം വേനല്ക്കാലമായി ഞാന് വെള്ളം കിട്ടാ
തുഴലും മൃഗമായി (പിന്നെയും മൃഗതൃഷ്ണ) .
ഒരു നാള് നോക്കുമ്പോഴുണ്ടുള്ളിലെ കണ്ടം വിണ്ടു
പൊട്ടുകയാണ്, മഴ വന്നേക്കുമെന്നെങ്കിലും.
ഋഷിതന് വേഷം കെട്ടല് പിന്നീടുമാകാമല്ലോ
കൈക്കോട്ടുമെടുത്തുഞ്ഞാന് തുടങ്ങി കൃഷിപ്പണി..
വിതയ്ക്കാറാവും വരെ ഇനിയീ വേനല്ക്കണ്ടം
കിളച്ചേയടങ്ങു ഞാന്, വേനലില് മുഴുകി ഞാന്..
Friday, January 28, 2011
S.SALIMKUMAR
മഹാഭാരതം
എസ്.സലിംകുമാര്
മൃഗ ശീര്ഷനാം രാജാവെത്തുന്നു പടനില
ത്തെതിര്ക്കാന് മൃഗകായന് പ്രമുഖ ശത്രു പണ്ടേ.
യുദ്ധമായ് മഹാദ്വന്ദയുദ്ധമായ് മൃഗശീര്ശന്
തന്നുടെയധികാരമകുടം തെറിക്കുന്നു
മകുടം ലഭിച്ചതോ മൃഗകായനാണവന്
ഭരിച്ചു കുറേക്കാലം മകുടം തെറിക്കാതെ
ശാന്തിയായ് കുറേക്കാലം.. മുടിഞ്ഞു ജനാവലി..
അത്ഭുതം !മഹാത്ഭുതം!! പത്രങ്ങളുല്ഘോഷിച്ചു.
അങ്ങനെയടങ്ങുമോ ശാന്തിയാല് ഭടവൃന്ദം?
പിന്നെയും തുടങ്ങലായ് യുദ്ധമേ..മഹായുദ്ധം.
പൂര്വാവതാരങ്ങളോ പുതുതായവതരി
ച്ചെത്തുന്നു നവയുദ്ധയോജ്യരായ് സന്നദ്ധരായ് .
കൃഷ്ണനും സുയോധനവൃന്ദവു മൊരുപക്ഷം
ഭീഷ്മരും കുന്തീപുത്രര് മൂവരും മറുപക്ഷം.
നകുല സഹദേവ സോദരര് നിക്ഷ്പക്ഷരായ്
കാരണം മാദ്രീപുത്രര് മറ്റോ രമ്മ തന് മക്കള്.
പൊരിഞ്ഞ പോരാട്ടമാ യസ്ത്രങ്ങളഗ്നി, ബ്രഹ്മം !
ആവനാഴികള് മൊത്തം ശൂന്യമായവസാനം
കൃഷ്ണനും പിതാമഹഭീഷ്മരും മാദ്രീപുത്രര്
രണ്ടാളും ശിഖണ്ടിയു മല്ലാതെ യോരുത്തരും
ശേഷിച്ച്ചതില്ല യുദ്ധ ഭൂമിയില്, സമാധാനം
കാംക്ഷിച്ചു നിന്നൂ സര്വവീരരും പക്ഷേ യുദ്ധ-
മില്ലെങ്കില് ലഭിക്കുമോ വീരര്ക്ക് സമാധാനം?
പകിട, ബലാല്ക്കാരം, പടഹം, മഹാഗീത..
സര്വ്വതും സന്നദ്ധമായ്, തുടങ്ങീ വീണ്ടും യുദ്ധം.
പോരെന്തു കിടച്ചാലും, പോരുതാന് മഹാശ്ചര്യം!
യുദ്ധമോ തീര്ന്നു, സഹദേവനും നകുലനും
യുദ്ധഭൂമിയില് നിന്നൂ പിന്നെയും യുദ്ധത്തിനായ്..
ശിഖണ്ടി മധ്യസ്ഥനായ്, യുദ്ധമായ്, മഹാ
ദ്വന്ദ്വ യുദ്ധമായ് മഹാ മന്ത്ര വാദികള് കളിക്കയായ്.
നകുലന് മൃഗ ശീര്ഷനാവുന്നു, സഹദേവ
നാവുന്നു മൃഗകായന്- യുദ്ധമായ് മഹായുദ്ധം!
കൃഷ്ണനും പിതാമഹ ഭീഷ്മരും കുന്തീപുത്രര്
മൂവരും സുയോധനാര് സര്വ്വരുമക്ഷൌഹിണീ
വൃന്ദവും പാഞ്ചാലി തന് മുടിയും ഗാന്ധാരി തന്
കണ്കളും പണ്ടേപ്പോലെ എടുത്തൂ മഹാജന്മം..
യുദ്ധമായ് പൂര്വാധികം ഭംഗിയായ് മഹാശ്ചര്യം!!
കിട്ടണം പണം മഹായുദ്ധമേ മഹാശ്ചര്യം!!!
(കേരളപത്രിക മാസിക ,തിരുവനന്തപുരം 1996)
Wednesday, December 1, 2010
Poems of Bhavilal Lamichane
Bhavilal Lamichane is a famous Nepali poet. Here I am trying to translate some of his poems from Hindi (Originally written in Nepali, and translated by Khadak Raj Giri to Hindi ) S.SALIM KUMAR
(1)
Question by the great grandfather
You came with the Gun, I have given my child.
You came with the spear, I have given the foetus.
You came with the fire.I have given my home and garden.
You came with the wind, I have given my youth.
I have given my past and present,
without keeping anything for the future.
Now I am standing on the dead bodies
of my grandsons and their sons
me , the ninety year old man.
You came again.
Again I will give you
The love and belief hiddden inside my heart.
Shoot me dear enemy.
When I fell to your bullet which will drill my heart
You tell me one thing:
Now whom will you shoot ?
(2)
Unveiling
They , the creators of history
Are hidden behind the history.
Living blend of art, culture, and History- Tajmahal
Memorial for Mumthaz, a tomb
The visitors tell :
This wonder is made by Shah Jahan.
People praise it for centuries
They who built it, lost their hands cut
And they are known as slaves in the history.
They are hidden behind the history,
The creators of the history.
(3)
Condition
I will give you power. But one condition!
what is that ?
You should become deaf, dumb and blind.
Then what will you give me ?
Poverty.
(4)
Flow
The tree will not tell the story of the man who hanged himself in its branch.
The street will not tell the sorrow of the numerous legs which smash its chest.
The city is burning like a cigerette
But no fire, only smoke.
Canons spill fire.
The crowd dies silently
And the people flow with the wind.
(1)
Question by the great grandfather
You came with the Gun, I have given my child.
You came with the spear, I have given the foetus.
You came with the fire.I have given my home and garden.
You came with the wind, I have given my youth.
I have given my past and present,
without keeping anything for the future.
Now I am standing on the dead bodies
of my grandsons and their sons
me , the ninety year old man.
You came again.
Again I will give you
The love and belief hiddden inside my heart.
Shoot me dear enemy.
When I fell to your bullet which will drill my heart
You tell me one thing:
Now whom will you shoot ?
(2)
Unveiling
They , the creators of history
Are hidden behind the history.
Living blend of art, culture, and History- Tajmahal
Memorial for Mumthaz, a tomb
The visitors tell :
This wonder is made by Shah Jahan.
People praise it for centuries
They who built it, lost their hands cut
And they are known as slaves in the history.
They are hidden behind the history,
The creators of the history.
(3)
Condition
I will give you power. But one condition!
what is that ?
You should become deaf, dumb and blind.
Then what will you give me ?
Poverty.
(4)
Flow
The tree will not tell the story of the man who hanged himself in its branch.
The street will not tell the sorrow of the numerous legs which smash its chest.
The city is burning like a cigerette
But no fire, only smoke.
Canons spill fire.
The crowd dies silently
And the people flow with the wind.
Subscribe to:
Posts (Atom)
Posts
